Posts tonen met het label pasen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pasen. Alle posts tonen

maandag 20 april 2015

Rent-a-kid and on the road.

 
Wij zijn niet gek genoeg om van een week paasvakantie een week buitenland te maken.
Het idee van al dat in- en uitlaadwerk alleen al, vermoeit ons dermate dat we zelfs aan fantaseren niet toekomen.
Later misschien. Als buggy's, flesjes en pampers tot de voltooid verleden tijd behoren.
Of als er meer tijd is.
Voorlopig is bescheidenheid troef.
 
We kozen één nachtje Boulogne-sur-mer.
Nausicaa meerbepaald, hoe kan het ook anders met zo'n vissenzoon.
Nauwelijks sleurwerk én er kan een vriendje mee!
Niet half het werk trouwens...vrolijke kinderen zijn zoveel handelbaarder dan donderwolken.

De opwinding was navenant.
Lawaai dat dat maakt, zo'n drie vrolijke varkens!
Heerlijk.
Stiekem luistervinken naar hun jongensgesprekken, zoals onderhandelingen over wie de potvis mag vasthouden of wie de laatste gele snoep krijgt. Jasper vrolijk meebrabbelend, ongestoord vijfde wiel aan de wagen.
Afspraken over wie van de 'grote jongens' eerst de trap op kan en in welk bed ze zullen slapen, beurtrollen besprekend in het voordeel van de onderhandelaar.
Verne domineerde daarbij elk gesprek.
Hij zal het van geen vreemde hebben zeker?
Ouwch.
 
Ze deden dat prima, de vrienden.
De ouders ook.
Alles kon en alles mocht, geen enkele onrealistische eis werd gesteld.
Grenzen zijn er trouwens om overschreden te worden.
We gaan naar het buitenland voor iets, is het niet?
Live a little.
 
Staan voorlopig al op ons palmares:
 
  1. Limonade in de papfles. Never thought we 'ld see the day!
  2. De twee uur durende rit werd er één van iets meer dan drie uur uiteraard. Een reis is geen reis zonder tankstation-stop met bijhorende brol en recht op je doel afrijden is ook maar saai. Minstens één keer fout rijden en één wegomlegging zijn wel gepast. Check!
  3. Nanoseconden doodsangst uitstaan. Dat leg ik in een volgende blogpost uit, maar het was stevig. Er kwam een blote kont aan te pas, mocht je al nieuwsgierig zijn. So stay tuned!

 
 
 
 
 
 

dinsdag 29 april 2014

Dubbele dienstmededeling: win én win!

 
 
Het is al lang geen geheim meer dat ik kinderkledijfanatic ben.
Jammer dat ze groeien, de ventjes. Hoe kleiner hoe schattiger!
De kleertjes bedoel ik dan, de kinderen blijven dotjes.
Voorlopig.
 
 
 
Www.monsterswithanattitude.be is één van mijn favorieten, dat verraadt de rechterbalk je.
Momenteel kan je er meedoen aan een fotowedstrijd, en als er wat te winnen valt...dan ben je er best als de kippen bij!
Dus surf even naar de facebookpagina, post een foto van je uk in zijn gloednieuwe zomeroutfit en maak kans op een waardebon van 50€! Deelnemen kan tot eind mei!
We bepalen zelf de winnaar dus like de foto die je zelf het leukst vindt.
 
 
 
Ik twijfel Jaspergewijs met welke foto ik zal deelnemen... De bovenste: het Stella McCartney-outfitje dat Jasper van zijn fashionable Peeties kreeg (van bij Monsters of course) of het rode monsters-Dis-une-couleur-pakje van Sarah (meter en al even fashionable) met de gele schoentjes onder van bij Annapops? Op de eerste is hij toch net een klein monster, hoe geschikt. Kanshebber!
Hmmm.
Vrouwen, geef toe.
Kindjes kleden...dat is toch een beetje als met de poppen spelen, maar dan voor volwassen vrouwen. Niet?
 
 
Van Verne zijn er nog geen echte zomeroutfitfotootjes.
Het zit zo...het kind heeft nog geen sandalen!
Que?!
(Dat had je niet van me verwacht waarschijnlijk. I know, ik ook niet.)
De twee paar outletjes die ik scoorde bij Annapops vorig seizoen zullen pas volgende zomer passen.
Dus geen sandalen.
En zonder sandalen geen shortjes. Ik heb de winterbottientjes die hij heeft eronder getest maar met zijn overzetboten is dat verre van schattig. Trust me.
Werk aan de winkel!
 
 
En zo sluit ik naadloos aan bij de tweede win-win-win actie.
Kinderschoentjes!
Vorig jaar wonnen wij zelf een T-shirt, en aangezien het sowieso altijd prijs is kon ik niet nalaten die tip even te delen.
Wij moeders, wij moeten elkaar steunen!
Levenslang schoenen...dat kan elke moeder gebruiken.

Van woensdag 30 april tot en met zaterdag 3 mei organiseert het STONES and BONES in meer dan 250
verkooppunten een groots in-store event. Er is een indrukwekkende prijzenpot voorzien en weet deelnemen is altijd winnen.
Er zijn leuke STONES and Bones gadgets, opblaasbare benen, sleutelhangers en je maakt ook kans op een exclusieve step
of levenslang gratis schoenen van STONES and BONES!
 
Alle nodige info vind je op de website.
Shoppen shoppen shoppen!
Dit kan je onder andere winnen:
 
Voila.
Schluss damit, voor je me uitmaakt voor reclame-puntjepuntjepuntje.
Tips zijn er om gedeeld te worden.
So, check!
 
 
 

vrijdag 25 april 2014

CPR-smootch

Teleurstellend genoeg wil Verne tot op heden nog steeds niet met mij trouwen.
Hij is niet verliefd.
Tja.
Ik had het mij anders voorgesteld, het moederschap.
Het zal nog wel komen, maar ik had toch verwacht inmiddels al uitgehuwelijkt te zijn.
 
Gelukkig geeft hij wel zoentjes, stijf als een plank en enkel op commando komt hij dan zijn wang aanbieden waarop je die (als je snel bent) even mag kussen.
Zeer koninklijk.
Maar he gives a mean CPR! Als ik in levensnood verkeer, zoals zondag op Pasen na het heuvel-rollen, dan is hij er als de kippen bij. De snottebel die daarbij onfortuinlijk op mijn lip terecht kwam negeer ik voor de gelegenheid. Anders is het altijd iets.
Zie de fotootjes onderaan.
 
Jasper dan, die is het tegenovergestelde.
Compleet.
Moest hij kunnen, hij woonde nog steeds binnen in mij.
Hij krult zich helemaal naar je lichaam: voetjes rond je zij, handjes in warme okselplekjes en hoofdje in je hals.
Organisch in elkaar opgaan, lijkt het wel. Heerlijk.
Kleinvarkentjemijn.
 
 
 
 
 

zaterdag 12 april 2014

Plage sans menage

Mensen kijken al eens vreemd als ik rond de middag zeg dat ik alleen (papa is aan het werk) voor een half dagje naar zee vertrek.
Por que?
Alsof dat een volksverhuis betreft die zich voor het ochtendgloren moet voltrekken.
De broertjes zijn toch alles na een halve dag beu en het geeft ons de kans om op het gemakje op te staan.
Niet dat we ooit na 7u opstaan, maar bon.
Ander verhaal.
 
 
Noteer: Een goeie infrastructuur is alles.
Je hele huishouden meezeulen vind ik gewoon geen optie.
Ik word al moe van het gedacht alleen, dan blijf ik liever thuis.
Het is voor mij ook vakantie, toch?
Dus ik rijd naar ergens waar ze strandstoelen verhuren, eten en drank verkopen, een wc vlakbij hebben en waar speelparafernalia voorzien zijn.
 
Pampers, kinderen en geld.
Dat heb ik bij.
En zakdoeken uiteraard, massa's zakdoeken.
 
 
Dit was vandaag mijn moederlijke biotoop:
 
 
 
In volgorde: de kinders, de toiletten, den drank en mezelve neergevleid op een comfortabele ligstoel.
Alles binnen één blikveld.
Bemerk ook de omheining rond het spel...van onschatbare waarde.
Meer moet dat niet zijn.
Ik lach stiekem in mijn vuistje als ik moeders en grootouders met hamers, windzeilen, plooistoelen en strandspeelgoed over de dijk zie strompelen.
Voor geld is alles te koop.
Lelijk gezegde maar zo waar. En zo praktisch.
Voor een snipperdagje moet dat kunnen.
 
 
Uitgeteld en met zand tot in de onderbroeken en oren zijn we huiswaarts gekeerd.
Summer has begun!
Woohoo!
 
 
 
 
 
 
 

donderdag 4 april 2013

Home sweet home

Gisteren ging alles ineens vlot en in de namiddag stonden we onverwachts al terug thuis.
Beetje augmentin en fluimucil en het hele euvel is verholpen.



Heerlijk een beetje bekomen thuis dus...half elf en wij zijn hier allemaal nog in pyjama.
Ain't no shame.
Verne staat verdacht stil in een hoekje te hijgen (lees: broek volsch*ten), Jasper doet een tukje, ik blog een postje/post een blogje. Je leest het...alles terug als vanouds hier.
Alleen jammer dat Matijs nu ziek is.
Een beetje krot en compagnie dus. "De-familie-Klepkes-broddelt-voort"-style.
Ik vind het wel gezellig zo eigenlijk.
De tijd staat tenminste eens stil.



Nog twee sfeerbeelden die de vorige reeks niet gehaald hebben:
Spoed= naakte het hele ziekenhuis door.
Handig dat ik de draagdoek van kind 2 nog aan had...
De cliniclowns. Heb ik gemist.
 Net als alle pediaterbezoeken (niet dat die veel voorstelden, kuch).
Dat is het nadeel van niet zelf inslapen in het ziekenhuis.
Maar de papa heeft dat uiteraard prima gedaan.
Verne was alvast dik content met de regeling...

 




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...