Nu de mallemolen terug in gang is, blik ik fotogewijs graag even terug op wat we deze vakantie allemaal hebben uitgevreten.
En dat is veel.
In zijn taal...
Boodschappeke doen.
De wandele stad.
De wandele bos.
Wij gaan museem gaan hoor.
Croque met sjieu eten, in een zakje.
De molen van de car met de bus van de mickey mouseje!
Verne wil ook naar een feestje. Waar is de feestje?
Verne was met de fiets naar de bakker geweest. Dat was leuk hoor.
Dinosaunus kijken.
En last but not least, treintje spelen. Waanzinnig veel treintje spelen.
Wat Jasper betreft, ons klein varken...voor hem mag het er wat ruwer aan toe gaan.
Hij steekt poppetjes in treintjes en zet die op het spoor, of probeert dat toch nauwgezet, maar dat is zowat de enige beheerste geluidloze handeling die hij stelt.
De rest van zijn spel bestaat uit brokken maken: meubelstukken verhuizen met veel lawaai, rammelen met keukenkasten en bij voorkeur nog de inhoud als hij die heeft opengekregen, kloppen met voorwerpen, dwars over speelgoed heen kruipen (liefst Vernes intacte treinbaan) en met een zittende snowangel-achtige beweging alles kapot gooien, boven op stoelen gaan staan en daar de slappe lach krijgen om zichzelf, wild zwijnachtig vreten (niet eten) en rollebollen met zijn broertje. Gieren, bulderen, kronkelen en wurmen tot ze buiten adem zijn.
Het is een geweldig schoon zicht waar we maar niet genoeg van krijgen. Nooit gedacht dat ze zo vroeg al zo stoer en wild en jongensachtig zouden zijn met elkaar.
Ravotters!
Ik geloof dat ik nu stilaan helemaal bekeerd ben tot het zonen-dom. Geef die dochters maar aan andere vrouwen. Steek maar speldjes in hun haren en kleed maar popjes om. Ik geef het nog een jaar of drie en dan zitten wij hier ongetwijfeld met twee jongens aan tafel die tijdens het eten de wedstrijd 'om het hardst scheten laten' proberen winnen.
I wouldn't have it any other way!
