Mijn office.
Geen clean desk policy hier, zoveel is duidelijk.
Kind 1 de deur uit, het huis wat aan de kant en kind 2 gevoed en verschoond. Mooi zo. Tijd voor mijn tea-time-tuut en een yoghurtje.
Zit.
Leun.
Voeten op.
Hmm. Ik ontwaar een weëe geur.
Dan weet je het al meteen he....stront aan de knikker. Riekekikak of kakkekikier, zou mijn moeder zeggen. Antwoord A. Ik riek kak.
Veel kak.
Dit, beste mensen, is een prima voorbeeld van een wipperkak. Het zit zo: het kind zit in de wipper, het kind doet zijn gevoeg, het gevoeg vindt geen plaats in het tussenbilplaatsje waar het normaliter belandt dus zoekt een uitweg. Het gevoeg kruipt vervolgens rug- en buikwaarts omhoog. De kwantiteit van het gevoeg doet ook tzake uiteraard. De wipperkak. Nu bent u alvast gewaarschuwd.
Gelukkig had Jasper een overslagbodytje aan. Zoiets over het koppetje trekken lijkt mij geen fijn vooruitzicht en ik ben er vrij zeker van dat de naar-binnen-vouw-methode die ik van jullie lezers leerde hier tekort zou schieten. Een half lijf vol prot volstaat, danku. In de haartjes en oortjes hoeft het niet per sé ook te hangen.
Badtijd dan maar he.
Mijn tea-time-break zal uitgesteld moeten worden, dat betekent dus andermaal afgekoelde heropgewarmde thee.
Flexibiliteit. Onregelmatige uren...It's all part of the job.
Het resultaat achteraf mag er wel zijn...zowel qua beeld als geur.
Wilt u mij dan nu excuseren, I have some business to attend to...
Het is eens wat anders dan administratie achteraf. Toch?
Soetmin via Blogsy
