Thuiskomen.
I love it.
Vóór de kinderen was dat nog gewoon een werkwoord.
Ik kom thuis, jij komt thuis, hij/zij komen thuis...
Nu is het veel meer.
Ik kijk nog steeds elke dag uit naar het moment waarop ik de jongens terug zie en ze breed lachend in mijn armen stormen.
Zoals een hondje dagelijks onder luid geblaf tegen de voordeur opspringt en je handen likt als baasjes wagen de oprit oprijdt, maar dan minder harig.
Evenveel speeksel en snot wel, dat valt me wat tegen.
Mja. Part of the deal.